

't Is vaak een kwestie van geluk. Zit ik met m'n eerste mok koffie gehurkt langs de vijverrand naar de door kervers gehavende waterlelie te turen, kom ik dit kleine ding tegen. Met een nog dikke buik vol eieren?
Eigenlijk kijk ik bezorgd naar het paddensnoer vlak naast de waterlelie. Vier dagen oud en er lijken minuscule luchtbelletjes in de eieren te komen. Realiteit of optisch bedrog?

Ze liggen daar doodeng te grijp naar mijn gevoel, precies in de hoek waar alle vogels drinken en baden. De mantel der liefde waarmee het grootste deel van 't boeltje was bedekt, wordt door hongerige tanden al aardig weggeknaagd.
elisa op 28 mei 2003 om 11:28 uur