
Van H en J tip gekregen voor vlooienmarkt op landgoed Valkenheide in Maarsbergen. Grandioos door het stralende weer. Bovendien kon je de bric-á-brac hier ruimtelijk zien. Waar halen ze de rommel toch steeds weer vandaan met z'n allen?

Het meest fascinerend vond ik echter de grootse waterpartijen vol kwakende groene kikkers die je met opgeblazen wangen zag rondzwemmen. Ze maakten een leven als een oordeel en lagen voor 't oprapen. Maar een volwassen exemplaar meenemen naar je eigen vijver en daar in eenzaamheid laten leven kan nooit goed gaan. Klompje dril wel, maar daarvoor is het al te laat in het seizoen.

Mijn avondlijke rondje draaiend door de tuin - ook hier staat nu een muur van rhodo's te bloeien - met nog een hoofd vol kikkerklanken, hoor ik ineens bij mijn eigen vijver een luid en duidelijk kwaak, zoals de laatste tijd wel vaker. In het begin verwarde ik het geluid nog met het gegak van een broedende eend, maar kikker ligt hier toch meer voor de hand.
Twee jaar geleden hadden we hier ook spontaan een koppeltje groenen. Dom waren ze wel. Een liet zich invriezen in de ondiepe tobbe in plaats van naar de diepe vijver te gaan en nummer twee viel door een rooster bij het kelderraam waar we hem pas maanden later ontdekten.
elisa op 29 mei 2003 om 23:00 uur
kwam toevallig vandaag langs:
De denkplas
Ik zit hier onder 't struikgewas,
Als d' oudste kikker van den plas,
Precies nog op dezelfde plek,
Waar 'k eens een kikker-eitje was.
'k Zag veel versterf en veel vertrek.
'k Zat steeds maar op deez' groene vlek,
Of in het water, vlak er voor,
En zeide: Brek-e-kek-e-kek.
Dat leven heeft mij goed gedaan;
Nu ben ik... kijk, wie komt daar aan?
Wie was je? Wie? Een broer van mij?
In prilste jeugd op reis gegaan?
Da's lang geleden, broeder-ei!
Wat! heel daarginds aan d' overzij?
Wat! heel den reuzen-wereld rond?
Vertel! Vertel! wat ben ik blij!
Zeg, hoe gij alles anders vondt!
Gij zaagt dat al...... vertel terstond!
Wat is daarginds aan d' overzij?
Daarginds is water. En ook grond.
Maarten Maartens (1858-1915)