Zomerkoninkjes

Twee junioren van familie Winterkoning hebben vanmorgen als Zomerkonikjes het nest verlaten. Al een dag of twee was er voorbereiding, verlieten de jongen een metertje of wat hun nest, zaten zij verscholen in de druif die nu alle kluiten is uitgewassen want ik durfde niet eerder te toppen of snoeien.

De ouders tit-tit-tit-titterden uit alle macht als Beer toevallig in de buurt was, maar voor mij maakten ze minder kabaal. Alleen toen ik de spoeier had aangezet om de druif een broesje te geven vlogen ze me bijna woedend om de oren.

Gisteravond was - net als trouwens vorig jaar - de eerste vlucht van druif naar ons teakhouten bankje. We konden het goed bekijken. Een loopje daar over de tafel, en toen dan een langer stuk op de wieken. Nummer twee vloog rakelings langs ons heen in een keer van druif naar het muurtje, terwijl de ouders lokroepjes lieten horen of titterden bij gevaar. Soms barstten pa of ma uit in een klaterende zang met het typische winterkoning-trillertje.

Of ze nog in hun nest hebben geslapen weet ik niet, maar vanmorgen zaten ze in het bramen/brandnetel/klimop struweel achter het schuurtje. De kleinen gaven doorlopend 'luid' met hun schelle kinderstemmen terwijl de ouders af en aan bleven vliegen met hapjes. Telkens probeerden ze de jongen met lokroepje tot vliegen aan te sporen, een moeizaam karwei zo te horen.