
Tenzij ze zich schuil houden onder de planten, geen dikkop meer gezien. Had er de pest in, maar hieraan valt weinig te doen. Door warmte en licht (het waterlelieblad begint nu pas goed te groeien) veel last van alg. Zes balen geperst roggestro laten zinken en een pomp aangebracht om wat circulatie in het water te krijgen.
Op moederdag verschenen de eerste bladen aan de waterlelies, op vaderdag bloeiden de eerste bloemen. Met alles wat in de vijver leeft (plus alle vogels die er baden) is er een overdaad aan organisch afval. De waterlelies maken dan ook bladen zo groot als pannenkoekborden en er steken nu vuistdikke bloemknoppen boven water.
Zo nu en dan hoor ik toch het beschaafde plonsje van een kikker die te water gaat. Heb ook aardig wat libellevleugels gevonden wat te denken geeft. Padden eten slakken, maar kikkers mogen graag een libelletje happen. Als je zo'n libellevleugel voelt kan die nooit prettig in een kikkerbuik verteren.
elisa op 16 juni 2003 om 15:16 uur