Witje

Daar hangt-i dan, machteloos aan de nerf van het blad van de gele lis vlinder te worden. De rest van het blad is totaal weggevreten door het ruspjesvolk dat zich hier met hele legerscharen tegelijk de buik vol eet.

Waar ze zich vervolgens inpoppen heb ik nog niet ontdekt, maar vanmiddag tweemaal gezien hoe ze - uit hun cocon gekropen - met nog niet ontvouwde vleugels terugstrompelen naar hun gele lis om daar een spriet in te klimmen. Alsof ze vocht nodig hebben om hun vleugels te ontvouwen.

De verdere procedure lijkt op die van de libelle. Het duurt lang voordat de vleugels zijn opgepompt. Met dat verschil dat deze vlinders telkens vergeefs proberen of ze al kunnen vliegen. Eenmaal beneden klimmen ze hun spriet weer in om als bloemetje aan de top te blijven hangen.