India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Het krijsende kind

Al weken hebben Beer en ik een zwarte vriend die ons steeds nader is gekomen.We herkennen hem aan een klein wit vlekje op zijn gitzwarte merelvleugel. Op zoek naar eten hipt hij tegenwoordig op nog geen meter langs en ook de hond volgt goedmoedig zijn pogingen om wurmpjes op te diepen.

De merels hebben het slecht bij deze droogte. Hij frequenteert dan ook de vijverrand waar hij slakjes en ander vlees probeert te verschalken. Gisteravond stond hij als een reiger te spieden waarna hij ineens een duikvlucht naar het water nam. Ik schrok me te pletter, stond toevallig met het schepnet in de hand maar hoefde geen redding te verrichten. Hij vloog met een bek vol terug naar zijn jong.

Dat jong is er sinds een dag of vijf. Ik heb hem niet uit het nest zien vliegen, hoewel ik het nest in de rhodo's een tijd terug bij het snoeien had ontdekt en gemeden. Maar zijn eerste onbeholpen pasjes onder de rhodo's had ik wel gezien. Het jong, nog rul in de veren, maakte een hels kabaal in het verdorde blad. Ik dacht toen al: jochie, jij krijgt het zwaar bij deze droogte. Het schuifelde rechts van mij rond terwijl pa links van mij op een tak toekeek zonder alarm te slaan.

Vanmiddag, terwijl pa in mijn buurt zijn rondje langs de vijver liep, klonk ineens zo'n wanhopig gekrijs aan de zijkant van het huis dat ik er op af holde. Pa zat echter als verlamd en verroerde geen vleugel. En gadsamme! Twee eksters hadden het jong vanuit de rhodo's tegen de muur van het huis gedreven en pikten uit alle macht op hem in. Ze vluchtten toen ik de hoek om kwam. Het jong sleepte zich naar de voet van de clematis naast de stenen trap. Even later kroop het als een balletje in een kier tussen de stenen.

Kijken of poten en vleugels nog heel zijn, of het kind aan pa overlaten die met een lokroepje duidelijk aan het zoeken was? Ik besloot, met pijn in het hart tot het laatste. Het moest maar gaan zoals het ging. Alleen zou hij het jong nooit vinden als dat zelf geen antwoord gaf. Toch besloot ik weg te lopen. Ik haalde de tuinslang om een broesje binnen de rhodo's te maken. Koud water is vaak een probaat middel om vogeltjes in shock weer helder te krijgen. toen ik terugkwam zat het jonkie niet meer in zijn kier. Vaag hoorde ik piepjes maar ik dwong mijzelf om het kind niet te gaan zoeken.

Ik kroop de rhodo's in om de sproeier midden in te zetten en zag daar pa op een tak met een bek vol wurm. Hij schrok niet eens, noch van mij noch van de broes koel water waarop ik hem en mijzelf per ongeluk te vroeg trakteerde. "De rest moet je zelf doen!", zei ik tegen hem.

elisa op 15 juli 2003 om 15:51 uur

elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte