Voer voor biologen

Altijd op z'n beloop gelaten, het schoonmaken van de mezenkast. Jaar in jaar uit is hij bezet. Er wordt zelfs om gevochten.

Vanmiddag maakte ik hem open. Aan het plafond zat een bouwsel dat zowel kwa maat als substantie nog wel het meeste aan een spons deed denken, behalve dat het veel compacter was en zo goed aan het hout gehecht dat ik een hele tijd moest bikken.

Ik ontwaarde na lang turen nog een verdorde rups met zwart kopje. Dezelfde kleine rups die van het blad van iris en gele lis in het gunstigste geval zagen wist te maken. De meeste bladen zijn echter tot op de nerf kaalgevroten.

Het is de rups waar uiteindelijk het witje uitkruipt. Heb me vaak afgevraagd waar en hoe die rupjes ontstonden maar nu is het raadsel opgelost.

(Klik voor grote foto)