
Om 10:20 vliegt de duif aan en weer af, wat ongebruikelijk is. Tjee, ik krijg argusoren want gisteravond in het donker - bij ons laatste sigaretje buiten - meende ik het geluid te horen van zacht getik op eierschaal. Lachte mezelf uit over zoveel fantasie. De wens is de moeder van de gedachte.
Duif vliegt dus aan en weer af, en ik neem mij moedig voor om niet te gaan kijken terwijl ik meteen koers zet naar de boom met witte regen waarin zich op twee meter hoogte het nest bevindt. Ik zie de staart van de doffer heftig in beweging hetgeen betekent dat ze druk met iets in de weer is.
Tijdens het broeden stak staart in uiterste rust over de nestrand. De eerste week was het trouwens kop met kraaloogjes die terugstaarden als ik naar boven keek. Geleidelijk namen de oogjes ons echter voor lief en richtten zij de blik naar boze buitenwereld aan andere zijde waar grotere gevaren dreigen.
elisa op 24 juli 2003 om 10:45 uur