Rookgeheimen

Mijn vriendin, ook stoppend met de nicotine, maakt het nog bonter dan ik. Zag op weg naar de brievenbus een sigaret op straat liggen. Ze wendde haar hoofd af, liep stevig door en postte haar brief. Maar op de terugweg kon ze niet laten om het lokkende staafje op haar hurken te bekijken. Het was nog schoon en ongerept.

Ze raapte het sigaretje op en droeg het als een kleinood naar huis, terwijl ze ondertussen mogelijk straatvuil van hem afblies. Thuis legde ze de vondst op een feestelijk plekje, ging eerst koken en eten, trok toen de beste fles wijn open die ze in huis had en rookte.

En dat voor mij, giechelde ze, die zo vies van alles is. Moet je bedenken welke handen aan deze sigaret gezeten kunnen hebben. Zou jij zoiets doen?
Ik zei van niet, maar dacht van wel want ik doe nog wel viezer.

Wel eens krettek gerookt? Van die Indonesische kruidnagelsigaretten? Zoet, weeig en zwaar. Er lag ergens nog een slof die minstens tien jaar oud is, en daar vergrijp ik me soms aan. Durfde ik haar niet te bekennen want ze is in Indonesie geboren.