Mislukte ehbo

Een enkele keer gaat iets wanhopig mis. Hij hing ondersteboven, alleen met de staartpunt nog vastgehaakt, aan zijn karkasje boven het water te bungelen en had nergens een halm om zich aan vast te grijpen.

Ik had hem meteen aan zijn lot moeten overlaten maar ik vond het jammer van zo'n prachtig beest. Twee jaar overleven in de vijver en het dan net niet halen is zonde van alles wat hij onder water heeft verslonden.

Dan buigt hij zich ineens als elastiek om zich vast te grijpen aan zijn motorpak waar hij zojuist is uitgekropen. In plaats dat hij de halm grijpt, blijft zijn volle gewicht hangen aan het karkasje dat al half heeft losgelaten en een windvlaag doet de rest. Hij ligt met motorpak en al in het water.

Ik grijp het schepnet en haal hem eruit. Zijn vleugels liggen als natte dweilen over de rand van het net en met een uiterst voorzichtige pink draag ik die sluiers naar binnen. Hij kruipt naar de rand van het net waar hij blijft hangen. Ik steek de steel van het netje in de grond zodat hij verder ongestoord kan drogen.

Of het hem lukt zijn gekreukelde vleugels nog op te blazen blijft de vraag want er zit een kloddertje alg op dat ik niet weg durf halen. Eigenlijk vrees ik dat hij voer voor de kikkers zal worden.

Leer ik dan nooit om de natuur zijn eigen gang te laten gaan?

(klik voor groot).