Daagse portie griezel

Denk niet dat ik een held ben. Ik schik me te pletter van plotseling geritsel, en het ritselt dag en nacht. Door de droogte ligt er al veel dor blad. Ik troost me met de gedachte dat een sluiperd even hard van zijn geschuifel schrikt als ik.

's Avonds buiten laatste sigaret. Padden, kikkers, muizen, uilen en konijnen. Overal schuifelt het. Soms komen daar nog vleermuizen bij, als de avond helder maanbeschenen is. Misschien zijn ze er in het donker ook, maar dan kan ik ze niet zien.

Heel moedig vind ik mijzelf als ik een rondje loop langs klimop, vijver en rhodo's. Of tientallen ogen mij in het donker volgen, wat wel zo zal zijn. Ik ken de plekken waar ik leven kan verwachten maar toch overvalt de schrik me telkens weer. 't Is m'n dagelijkse portie griezel. Heerlijk!