India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Mensenblik

Hoe kon ik denken dat ze hier niets meer had te zoeken! Mijn hemel, de zaken zijn volledig anders dan ik met mensenblik geprojecteerd had!

Na wat rondgevlogen te hebben, waarbij ze even in een boom gaat zitten boven de veertjes van haar opgegeten kind (mensenprojectie!) strijkt ze neer op een tak van een hoge vliegden. Dezelfde(?) vrijer van gistermiddag komt naast haar zitten en dringt zich op. Ze pikt hem vinnig van zich af.

Dan gebeuren twee dingen: Zij vliegt de tamme kastanje in en hij de witte regen waarin het oude nest was. Huh? Hoe kan een vreemde snoeshaan daar zo vlotjes binnendringen? De boom begint vervolgens, hoog boven het oude nest, zeer zacht en ingehouden te koeren.

Ondertussen zit zij verhuld door blad in de kastanje. Ik ga een verrekijker halen want ik begin een vermoeden te krijgen. Er valt niet veel te zien achter het grote blad. Wel dat er beslist twee leigrijze gestalten zijn die elkaar heftig lijken te zoenen maar het lijkt me, gezien haar houding, onmogelijk dat hier liefde wordt bedreven. Wat in feite gebeurt is dat zij - het waait en de bladen wiebelen zodat ik iets kan zien - haar krop laat legen. Zacht klinkt daarbij de hongerige piep van jonge vogel. Daar zit dus het tweede kind verborgen!

Ik kon het weten want een duif legt altijd twee eieren en brengt twee jongen groot. Ik heb zaterdag na de ramp ook overal gezocht maar niets gevonden. Ik nam aan dat het ook was geroofd. Zo te zien is dit kind al een flinkerd met een mooi bol buikje.
Ik begrijp niet hoe het de doffer is gelukt om een niet-vliegend jong in veiligheid te brengen. Wel weet ik van vorige jaren dat duivenjongen eindeloos braaf en geduldig hele dagen op hun tak blijven zitten tot een van de ouders komt voeden.

Zodra ze groot genoeg zijn mogen ze een keer proberen hoe het voelt om te vliegen. Je denkt dat de vliegles nog een paar keer zal worden voortgezet, maar meteen de volgende morgen gaat het hele gezin samen de wijde wereld in.

Nu nog eens even gluren hoe het verloopt met die lonkende vent in de witte regen. Is hij uit de soep verrezen of is het een verliefde binnendringer die zijn doffer is verloren? Ik vrees dat ik het verschil niet goed zal kunnen zien en alleen zal kunnen afgaan op haar gedragingen. Over duiven valt een roman te schrijven. Niet dan?

elisa op 04 augustus 2003 om 15:30 uur

Dit is gezegd

Bart zei op 04 augustus 2003 15:39

Het lukt je heel aardig en 't blijft boeiend om te lezen. (Inmiddels vanaf mijn werk even je template bekeken en euvel hopelijk hersteld.)




Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte