India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Kop uit het groen

Vakanties voorbij, klimaatje verfrist, scholen begonnen en Holland weer vol met herboren mensen die energieke plannen maken. Tijd om mijn kop uit het groen te halen en terug te keren naar het normale leven.

De kikkers zijn allemaal op. Geen een die zich nog met de tuinslang uit het gebladerte laat broezen en met reuzensprongen in de vijver plonst. Geen nachtelijk geschuifel meer langs muurtjes.

De grond in de bloempotten is even hard ingeklonken als het Hollandse veen. Wat ik giet loopt er in stralen uit. De volle grond neemt geen vocht meer op. Het water huppelt langs de hellingen omlaag, desnoods de stenen trappen af, en verzamelt zich als riviertjes op plaatsen die geen water nodig hebben.

Alleen de specht volhardt vanuit zijn dode piek en roept nog elke avond tot de zon dat hij weerom moet komen. Hij hield duidelijk plezier in de slopende hitte en bleef de hele dag aktief.

De duivin blijft komen, drinken, baden, wachten en gaan maar houdt afstand zoals het een wilde duif betaamt. Ik observeer haar en zij ziet mij gluren, maar het "Dag meid!" laat ik tegenwoordig maar zitten. Hoewel er zojuist weer iets gebeurde waar ik met mijn hoofd niet bij kan.

Vanaf dat we hier wonen zitten op ooghoogte in een rode prunus langs het pad twee celluloid lokduiven op een tak, ooit van mijn ouders gekregen. Wij zijn eraan gewend en kijken er overheen. Op twee meter afstand ontdekte ik pas dat er waarempel drie duiven zaten, wat helemaal van de gekke was. "Dag meid", zei ik zacht want het leek of zij opzettelijk kontakt zocht. Ze moest tenminste rare fratsen draaien om tussen de takken uit te raken.

Het jong is te herkennen aan het steeds dekking zoeken. Het vliegt korte eindjes en verbergt zich weer. Soms zitten ma en kind knus op een tak, soms vliegen ze een eindje samen op, en altijd heeft zij nog koekjes bij de thee zodra hij trek heeft.

Doe mij zo'n moeder!

elisa op 15 augustus 2003 om 20:47 uur

elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte