
Nog altijd bezig met overleven, zei ze twee dagen terug en dit viel me vies tegen. Ik slik me blauw aan vitaminen, ben veel buiten, laat alles liggen wat me tegenstaat en maak nachten van acht uur onafgebroken slaap. Van alle plannen die ik maakte is geen bal terechtgekomen. Als iets me teveel word steek ik mijn kop in het zand en ga ik patiencen. Goed voor het geduld, al schiet het voor geen meter op.
elisa op 22 augustus 2003 om 12:41 uur