Kontakt

Vanavond greep ik mijn kans, toen ik haar op d'r eentje zag zitten in de ondergaande gouden stralen. Omdat ze de laatste dagen toch weer een paar keer om haar oude plek had moeten knokken zat ze betrekkelijk ver weg.

Ervan uitgaand dat ze goede oren heeft riep ik zonder veel stemverheffing Dag meid!. Ik zag dat ze reageerde. Ze hield haar kop eerst oplettend schuin met de snavel naar mij toe en daarna draaide ze opzij zodat ze mij met één oog goed kon observeren. Ik herhaalde de begroeting en weer ging dat koppie schuin, zoals Beer dat doet als ik hem prijs.

Toen vloog ze op. Om in een prachtige glijvlucht naast me neer te strijken, nou ja op twee meter afstand dan. Ze liep kalm naar de rand van de vijver terwijl ik tegen haar bleef praten. Ze dronk, hoorde mij weer met een schuin hoofd aan, en verdween weer even waardig als ze was gekomen.