
Whaw, de vpro had de beste zomergast als toetje bewaard. De naam Henriette Maassen van den Brink zei me niks. Met een schuin oog wachtte ik weinig enthousiast de kennismaking af, maar daarna was ik niet meer van de kijkkast weg te branden .
Heerlijk onafhankelijke geest die, niet gebonden aan politieke kleur, de wereld rationeel bezag en van fris en pittig commentaar voorzag. Ze koos op z'n minst opmerkelijke tv-fragmenten om te kunnen illustreren dat álles economie is, tot en met partnerkeuze toe.
Waar het hier momenteel aan schort? Gebrek aan leiderschap, gebrek aan visie, gebrek aan planning op lange termijn, gebrek aan kwaliteit en charisma. Bezuinigen zonder uit te dragen wat de idealen zijn die worden nagestreefd. Omdat er helemaal geen idealen zijn.
Ter illustratie verrukkelijke beeldfragmenten van gesneuvelde helden als Heinsbroek die als economisch minister de naam "Heertje" niet kende en Bomhof die al in jonge jaren geit en kool trachtte te sparen. Ook beelden van het tegendeel: de Wolvenman (strikte hiërarchie en duidelijkheid), Margaret Thatcher in haar beste dagen (zo hoeft het nou ook niet helemaal) en Den Uyl (bevlogen en vol idealen).
Zijzelf ondernemend type. Door kledinggeschil met werkgever (minirokjes, rare panties, lang blond haar) weggevlucht naar het vrijere Zweden om psychologie te studeren. Na terugkomst gewerkt in de staatsliedenbuurt en daar ontdekt dat bewoners 1) geen baat hadden bij verheffing zoals nagestreefd door pvda, maar domweg geldgebrek hadden en 2) dat door de overheid gegeven geld bepaald niet prikkelt om ooit zelf nog aan de slag te gaan. En zo geschiedde dat de psychologe nog maar eens aan een studie economie begon.
In elk geval een avond met stof te over om na te denken.