
Eindelijk alle kartonnen dozen vol troep van de vloer weggewerkt. De kastdeuren kunnen weer open en, wat nog handiger is, het rek met CD's in de hoek is als vanouds bereikbaar.
Van heinde en ver alle (hoop ik) enveloppen met giro- en bankafschriften verzameld en in de enig juiste volgdorde opgeborgen in desbetreffende mapjes. Ben er helaas niet rijker van geworden, maar wel een graadje netter.
Voor geval u denkt dat ik tamelijk verstild ben kan ik u geen ongelijk geven. Maar heus, het regent en ik had me voorgenomen. Zodra het regent, prevelde ik al weken bij wijze van schietgebed, zal ik de klussen opknappen die al maanden op eigen benen een zelfstandig leven leiden.
De grootste bouwherrie van tegenoverbuurman lijkt geluwd en achterbuurman timmert verder in betrekkelijke stilte. Verrassend te merken dat nu naaste buur weer een verbouw op stapel heeft staan. Wat hebben al die mensen toch tegen stilte?
elisa op 10 september 2003 om 15:24 uur