Maan

Rond middernacht stond hier zo'n sublieme maan boven het dak dat ik iedereen naar buiten had moeten fluiten. Het was kraakhelder waardoor het kratergezicht breed lachend neerkeek op de gore ellendes van onze planeet.

Ik vroeg mij af of Bush wel eens naar boven kijkt. Om zaken in het juiste perspectief te zien. Of de maan boven zijn grondgebied ook blijft lachen.

Opstelten kan, mits hij naar boven kijkt, dezelfde maan bekijken die van ons allemaal is. Ongeacht of onze ogen blauw, groen of bruin zijn en onze huid zwart, wit of geel.

O ja, en als een land gebukt gaat onder post-vakantie-depressies (er zit naar mijn gevoel al iets obsceens in het woord) dan begin ik zwaar te twijfelen aan mijn verstand.