
Straks pluk ik weer alle lathyrusjes bij elkaar. Laatste kans want morgen mag ze hoera weer naar huis!
Op meters afstand is buiten het zoetfrisse parfum te ruiken. De bloempjes lijken teer maar blijken aan de plant ijzersterk, goed bestand tegen koude en regen. Als het 'snachts is afgekoeld houden ze hun aroma volledig binnensbloems. In een verwarmde kamer zullen ze hun aanwezigheid wel blijven verraden. Eén nacht hoeven ze maar te doorstaan.
Het parfum van lathyrus uit de bloemenwinkel is niets in vergelijk met deze. Kwekers doen tegenwoordig zo-wie-zo of we malle Loetje zijn met hun geurloze veredelde produkten die ze hardnekkig bloem blijven noemen.
Zo vind ik deze onwaarschijnlijk prachtige roos die al een week op de vaas heeft gestaan puur bedrog. Hij had evengoed van plastic of zijde kunnen zijn want steek er je neus in, en je ruikt zo helemaal niets dat je alle plezier vergaat. Omdat geur toch niet valt te loggen durf ik hem u voor de voeten te gooien om de laatste zomerse zondag te vieren.

(Gewoon op de glasplaat van de scanner gelegd en het beeld met open deksel ingezogen)