Steekje

Wat zou je met je dagboek doen als je dik tachtig was en ongetrouwd zonder kinderen? Vooropgesteld natuurlijk dat je ooit al een dagboek had bijgehouden wat niet iedereen doet.

Zou je je intiemste initimeiten nalaten aan neven, nichten, aangetrouwden en nageslachten die je niet of nauwelijks kent, of zou je de boel op zeker moment vernietigen, c.q. laten vernietigen omdat niemand iets te schaften heeft met de emoties en vrienden die jij in je leven had?

Hoe kan één aangetrouwde blijven volharden dat oudtante een dagboek had? Dat het door een van de anderen gestolen moet zijn; dat hij en zijn kinderen er recht op hebben dit te lezen en dat hij ermee naar de rechter loopt?

Zit er aan mij soms een steekje los, of aan hem?