Voldaan

Poe poe, voldaan gevoel. Laurierkersjes geplant, een lekkend balkon aanbesteed, brussels lof gekocht om samen met dadels te stoven in een klontje boter maar de kaas vergeten. Dat is suf want nu het tijd wordt om mezen naar het keukenraam te lokken eten we met vele mondjes van de kaas.

Komiek gezicht want van achter de ruit kijken mijn katten toe hoe het kleine gevogelte brokjes grist van het met een steen verzwaarde bordje. De vogels hebben nu al door dat de katten hen niks kunnen maken. Iedereen gelukkig want de vogels blij met snoep en de katten met hun documentaire.

In de vijver waagt nog een laatste waterlelie om een dikke knop te produceren. Die durft! Op mooie dagen als vandaag komen nog altijd libellen hun eieren leggen. De rozen zijn eindelijk uitgebloeid; de laatste knoppen die ik had geplukt zijn allemaal uitgekomen. Dankzij het schepje suiker dat ik in het water deed?

Nu ik het geluid van de eekhoorn ken hoor ik hem geregeld kwetteren. Het klinkt als een kruising tussen het getjitter van een roodborst die onraad signaleert en het gehamer van de specht. Maar dan trager en lager. Als hij de tamme kastanje inklimt zit hij eerst een tijd te babbelen voordat hij zich op de vruchten stort. Je zou dan denken dat ze dan met tweeën zijn. Een in de boom en een beneden om de vruchten op te vangen, maar hiervoor heb ik geen bewijs.

Godsallemachtig veel konijnen. Na de droge zomer leek het even of hun aantal was geslonken, maar nu zijn ze op dubbele sterkte terug. Uitvreters zijn het waaraan we weinig lol beleven. Ze ondergraven alle heuvels en trappen, tot en met de garage. Mocht ons huis instorten dan weet u hoe het komt.