India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Herinnering

Dan werd ik door opa op een stoel gehesen terwijl oma mij verwijtend maande eerst mijn schoenen uit te trekken. Mag je thuis toch ook niet? Ik wierp tegen dat er thuis op het hoge buffet niks te kijken viel.

Terug op de grond peuterde ik met stramme vingers mijn hoge veterschoenen los, terwijl opa naast de stoel bleef wachten. Als ik zover was en ongeduldig de stoel op wilde moest ik mijn kniekousen optrekken. Daarmee bezig zag ze natuurlijk hoe zwart mijn handen waren en gingen we eerst naar de kraan. Het had elke keer weer heel wat voeten in aarde.

Maar dan geschiedde toch het wonder dat ik samen met opa, mijn hand in de zijne, de kleurige madonna mocht aanschouwen die boven op de hoge broodkast stond. Opa was vroom en prevelde weesgegroetjes terwijl ik alleen maar genoot van het wezenloos mooie beeld in haar blauwe mantel, in mijn herinnering bezaaid met gouden sterretjes.

Deze herinnering knalde erin toen ik de kamer betrad van overleden tante en ademloos naar haar felgekleurde madonna staarde. Die is van opa, bracht ik snakkend uit, maar neef T. zei dat het nep was. Dat ze die had gekocht op een Italiaanse reis. Ik wierp niet tegen, al zei mijn gevoel dat ik goed zat.

In de loop der maanden kwamen meer herinneringen. Hoe het beeld al onder de oorlog bij ons woonde in de kelder waar we met opa en oma leefden. De rest van hun inboedel was opgeslagen in een ruimte waar band uitbrak. Alles ging in vlammen op, behalve de madonna.

De taxateur kwam en het beeld bleek niet Italiaans, en evenmin modern. De loting is achter de rug en ik heb het gewonnen. Over veertien dagen kan ik het, deo volente, halen. Laat er geen brand uitbreken ondertussen!

elisa op 22 oktober 2003 om 18:11 uur

elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte