Doxydope

De laatste dag doxycycline en het is voorlopig weer mooi geweest. Ziek, zwak misselijk van het spul. Of m'n tanden m'n mond uitrollen. Gisteravond om 8 uur het bed ingeschoven. Lief had zijn mannenclubje over de vloer en alles aan happen en drank stond klaar. Ik was te moe om uit te gaan. Nam een tas speelgoed mee naar boven.

Powerbook, ipod, studie- en leesboek binnen handbereik op bed, tv-tje ingeschakeld om even nieuws te zien, maar ik kan me niet herinneren wat er werd gezegd. Na lang aarzelen moed vergaard om mijn hoge schoenen los te knopen en ook mijn jeans nog uit te trekken, maar voordat ik lag moet ik al vertrokken zijn.

Twaalf uur bewusteloos geslapen en nog het gevoel of ik nachten niet naar bed ben geweest. De eerste tien dagen doxydope deden me weinig, maar de laatste vier tikken driedubbel aan wat ik dus niet meer verwacht had. Scheisse! Shitspul is het, maar de de ziekte van Lyme is hopi beroerder.