India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Toeval?

Hoe kwam ik aan twee jaar gelden? Omdat de voorspelling zich vlak onder de oppervlakte van mijn bewustzijn had vastgezogen? Terwijl ik er geen geloof aan hechtte en er ook nooit eerder aan terugdacht?

Waarom schiet hij me in gedachten nu de termijn is verjaard en ik weer vrolijk ben opgekrabbeld uit het dal van een SARS-achtige longinfectie? Ik ben niet gelovig, nog minder bijgelovig, maar ik weet wel dat toeval niet bestaat.

Op mijn India-website naar de bewuste passage gezocht (als bewaardoos is het web fantastisch) en ik vind op 26 maart 1998 in Jaisalmer:

Terwijl JW de straatjes filmt rondom de haveli, loop ik bij een kledingzaakje binnen aan de overkant van de straat. Ik blijk de eerste klant van de dag en dan heb je in India een streepje voor. Betekent dat de prijs een heel stuk naar beneden gaat omdat je geluk brengt. [...].

Hij heeft me al een paar maal doordringend aangekeken en zegt ineens dat ik een sterk karma heb en een “very clear mind”. Ik moet er om lachen maar hij vervolgt ernstig dat ik minder moet roken omdat dit de pest voor me is. Hij tovert een klein pakje tevoorschijn waarin dunne, taps toelopende strootjes zitten en zegt dat die gezonder zijn omdat de tabak in natuurlijk blad is gerold. Marihuana?, vraag ik. Inderdaad. Hij biedt mij een strootje aan om te proeven en een bank om samen op te roken. Ik overwin mijn aarzeling; zie dat JW ondertussen op een schaduwrijk stoepje is gaan zitten, dicht in de buurt dus wat kan me gebeuren?

Terwijl ik het eerste sticky van mijn leven rook, vertelt de man mij wat ik allang weet: dat ik twee zonen heb. Prima gok, denk ik nog, maar als hij haarfijn hun zo verschillende karakters begint te beschrijven, luister ik met meer interesse. [...]. Dan neemt hij ineens mijn hand en bekijkt aandachtig de lijnen. Een gelukkige hand, constateert hij, hoewel de mooiste tijd nog moet komen. Pas over een jaar of vier à vijf zal ik het maximale geluk bereiken en aan zijn voorspelling terugdenken; na eerst door een dal te zijn gegaan.

Ik vind het nu tijd worden om te vertrekken. Ik sta op, bedank de man voor zijn vriendelijke woorden, de korting en de marihuana en schuifel wankel in hoofd en knieën de winkel uit. [...]. Als we tien minuten later op een speciaal adresje achter een koele lassi zitten, is het wazige gevoel verdwenen.

elisa op 04 november 2003 om 10:56 uur

Dit is gezegd

Bart zei op 04 november 2003 12:05

Gaaaf! Wat een mooi verhaal en een prachtige herinnering! Toeval bestaat idd niet, daar ben ik ook van overtuigd. Laat dat geluk nu maar met volle teugen binnenstromen Elisa :-))




Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte