
Welles/niettes naar de HCC? Het is voor het eerst dat ik de verleiding heb weerstaan. Het dringen, duwen en drukken van zwetende lijven; het je te barsten lachen om hebberigen die meer kopen dan ze kunnen dragen. De echtelijke ruzies en jengelende kinders (arme bloedjes!); het duwen van te zwaar geladen wiebelkarretjes waarvan een kind kan snappen dat ze bij de stoepranden omklappen; monitoren en printers die voor ze thuis gekomen zijn nog achtmaal op hun snufferd zullen klappen; de worsthappende meute bij de restauraties en de chaotische stands die je belazeren waar je bij staat. Er zijn ook goede uiteraard maar die kun je tegenwoordig ook via internet bereiken.
Welk merk harddisk en waar? vroeg ik per mail aan A die alles weet en altijd gaat. Hij mailde terug dat bestellen via internet nog 4 euro goedkoper was dan de HCC. Komen wel nog verzendkosten bij. Maar ook 1 jaar bonafide garantie terwijl ik parkeren of treinretour bespaar.
Herinner ik mij een paar jaar terug. Na uren dringen was ik aan de beurt. Helaas was de harddisk waarop ik mijn zinnen had gezet net uitverkocht, maar de volgende dag zou die er zeker weer zijn. Ze vlogen als broodjes weg, werd nog gezegd.
Volgende dag terug. Harddisk was er inderdaad alleen zo'n dertig gulden duurder nu. Zelden zo nijdig geweest en alle hallen door moeten struinen om de goede harddisk voor de lage prijs te vinden.
Sinds twee jaar ga ik ook niet meer. Het is elke keer toch hetzelfde: ik heb geen geld en het is zoals jij beschrijft. ;-)
Een zelfde soort verleiding heb ik vorige week kunnen weerstaan. Het voor de deur gaan liggen bij de plaatselijke Aldi. In alle vroegte, maar dan tussen verkleumde lijven. Het doel zal wel bekend zijn.
De laatste keer dat ik er naar de HCC ging was zoon twintig jaar geleden - kocht er de Commodore 64 Reference Guide weet ik nog :-)