
Alles begon met de bordjes van oma. Ik gebruik ze regelmatig en krijg er altijd weer vragen over.

Als kind was ik stapelgek op dit vogeltjesservies, gemaakt door de Société Céramique Maestricht (zie inzetje) ofwel bij de fabriek van Paul Regout die een oom was van mijn oma. Ik brulde moord en brand als ik bij oma at en niet het bord kreeg met mijn lievelingsvogel. Er zijn zes verschillende decoraties waaronder een musje dat viool speelt. Alles lijkt handgeschilderd want twee dezelfde vogeltjes op verschillende borden zijn nooit helemaal hetzelfde.
Het is een uitgebreid servies met kommen, terrines en schalen maar onbruikbaar want loodzwaar. Een stapel van zes grote borden is niet te tillen. Alleen de taartbordjes en een gebaksschaal op voet gebruik ik regelmatig, zo ook op oudjaarsavond. Toen kwam de discussie weer eens op gang dat dit een volslagen onbekend decor was voor het Regout uit die jaren.
Heeft oma mij ooit verteld dat dit servies speciaal voor haar gemaakt was toen ze trouwde? Of wil ik dit graag geloven omdat het mij nooit lukte een aanknopingspunt te vinden. Het model van de schalen en terrines is typisch Regout, maar nergens heb ik ooit de vogeltjes gevonden.
elisa op 02 januari 2004 om 13:39 uur
Wat een prachtige herinnering en wat een mooi servies. Niet om te gebruiken maar om naar te kijken...... u zegt het al: veel te zwaar.