
Onze maatschappij die jarenlang betrekkelijk statisch en gladjes zijn gangetje ging, is door het tamelijk snel opgekomen nomadengedrag van minder bedeelde volkeren van zijn solide stelten gevallen.
Gelijktijdig is vanuit rijkere gebieden het consumeren tot hoogste goed verheven. Meer en minder bedeeld botst als nooit tevoren op dezelfde kleine meters grond.
Waar opvoeders, goedbedoelenden, wetenschappers, deskundigen de passie preken voor socialer gedrag, waarden, normen en fatsoen, overschreeuwt de reclame dat ieder het recht heeft zichzelf te verwennen; puilen de etalages uit van statusverschaffende hebbedingen, liggen luxe levensmiddelen in overvloed te grijp en blaat de tv doorlopend: meer... meer... meer!
Hier klopt iets niet. Hier zit iets scheef. Dit valt niet met elkaar in evenwicht te brengen. Niet dat arm en rijk tezamen woont is het probleem, maar dat de hebberigheid van consumeren nooit kan leiden tot sociaal gedrag.
elisa op 17 januari 2004 om 00:06 uur