
Gelukkig was ik voorgaande dagen cultureel bijgetankt waardoor ik wel tegen een stootje kan. Dinsdag vielen mij een Te Kanawa en Caballé ten deel. Vooral Montserrat Caballé sings Granados, een opname uit 1994, vind ik spannend omdat ik bij mijn weten nooit eerder iets van Granados had gehoord.
Gisteren Kopland gekeken van Kayzer's Van de schoonheid en de troost, samen met twee vriendinnen en lang nagepraat. Wij vonden hem oud voor zijn leeftijd. Misschien dat zijn werk hem niet in de koude kleren was gaan zitten als specialist in depressies, kunstlicht- en schoktherapie. Afgezien nog van het hartinfarct waarvan hij toen herstellende was.
Hij had een manier van geluk beleven die wij erg in het verleden vonden liggen, maar de gedichten die hij met een zekere berusting las waren van onmetelijke schoonheid. Als geen ander kan hij met enkele woorden stillevens neerzetten die al je zintuigen raken.
Er gebeuren dingen hier en ik ben de enige
die weet welke
ik zal ze noemen en ook zeggen waarom
er staat een oude tuinbank onder de appelboom
er ligt een oude voetbal in het gras
er komen oude geluiden uit het huis
er is oud licht in de lucht
dit gebeurt hier: een tuin in de avond
en wat je niet hoort en niet ziet - de plekken
waar we kuilen groeven en
die huilend dichtgooiden
ik vertel dit omdat ik niet alleen wil zijn
voordat ik het ben
Rutger Kopland, uit: Tot het ons loslaat