Verwarring

O jee, de oen, die pa's auto een weekje mag lenen. Nu hebben we de zijne voor de deur. Niet dat zijn enorme oldtimer met geblindeerde laadbak niet geweldig is, maar Beer raakt helemaal van streek en de chauffeur heeft zijn sleutels meegenomen zodat we zijn auto niet kunnen verzetten.

Beer blijft maar onrustig naar die range rover lopen en weer terug. Blaft, gromt en jammert waar of het jeugdige baasje is gebleven dat hem vaak komt halen voor een wandeling langs het strand. Waar auto staat, moet baasje zijn. Geen slechte logica voor een hond, maar hier voltrekt zich psychische verwarring. Hond straks ongeneeslijk in therapie.

Bovendien had mijn (bijna) oldtimer met nieuwe banden zich verheugd om op de luxeplaats te staan in plaats van in het hoge gras langszij. Hoog gras, jawel, met teken. Dit geeft een tamelijk late aha erlebnis. Waarschijnlijk ben ik daar van de zomer in mijn kuiten gebeten.