Aan de Franse slag

Mijnheer B belde gisteravond dat hij vanmiddag het kistje komt brengen waarbij hij een sleuteltje zou zoeken. Dat is heel mooi. Had me nog geen uur eerder afgevraagd wanneer het terug zou komen. Betekent wel dat ik als de wiedeweer met de stofzuiger door het huis moet scheuren. Niet dat mijnheer B god zelve is, maar ons langharig tuig heeft de gewoonte liederlijke sporen van verderf als dank voor het aangenaam verpozen op stoelen, tapijten en houten vloer achter te laten. Als hier niet regelmatig wordt gezogen verfloddert de boel en ik hèb niet gezogen, laat staan regelmatig.

De schikking van het meubilair is een hoofdstuk apart. Voor oudjaar hadden we de keukentafel naar de kamer gesleept, oma's oude bakstoel naar de gang, de tweede bank naar de L, het mooie tafeltje uit de L naar de keuken. Het leeft grappig met zo'n grote tafel onder de huiskamerlamp en we hadden geen haast om de boel weer terug te zeulen. Ik moet bekennen dat het er niet uitziet maar de enige concessie die ik doe is dat ik de kerstboom zal wegruimen.