
Net zoals hele volksstammen in een Brood of Appel kinderlijk geklieder zien dat zijzelf beter zouden kunnen. Zoiets stel ik mij voor bij een gekozen burgemeester. Joviaal bekkie, lekker kontje, popi jopie, gouden handjes en daar klimt hij op de regentenstoel. Zilveren ketting om en hopla, gaat-i de stad besturen.
Altijd gedacht dat burgemeesteren een vak was, met tamelijke kennis van wetten en recht. Een prettige babbel kan, lijkt mij, nooit voldoende zijn om de politie aan te sturen en mede hun grenzen te bepalen.
Was dan ook niet verbaasd toen ik vanmiddag over de radio een politie-achtig iemand hoorde zeggen dat geen van de corpsen ervoor voelt door een avonturier te worden aangestuurd.
Dit woord was nieuw want zo had ik de gekozen burgemeester nog niet horen noemen.
elisa op 24 januari 2004 om 15:47 uur