
Een blijvende staat van afwezigheid van ontevredenheid
Iemand heeft gisteren voor tv deze woorden uitgesproken. Ze zijn in mijn hoofd blijven hangen. Ik heb de stem niet herkend; de persoon niet gezien; ben zelfs vergeten of het een man was of een vrouw.
De doorlopende aanwezigheid van ontevredenheid lijkt, met name in Nederland, kenmerkend voor het bemachtigen van geluk, terwijl tevredenheid geluk al dicht benadert. O zo. Mee eens.
* Op een ander moment moest ik constateren dat ik Connie Palmen beter verdraag als filosofe dan als schrijfster.