Mopperen

Ha, mopperen lucht op!

M'n dag verslapen tot half twaalf. Om 8 uur Floris geprikt met dichte luiken. Het lukte me niet om ze open te houden. Met kleren aan terug onder de dons. Vreemd.

Wel de nota al twee dagen binnen, maar nog geen pakjes gezien terwijl er permanent toch iemand thuis was. Zeker te nat voor tante pos om uit te rijden.

Tussen de mail eentje van A die vertelt aan de dialyse te moeten. Hij is op de lijst gezet voor niertransplantatie. Dit doet pijn want ik ben op hem gesteld. Hij is te jong voor dit soort grappen.

H blijkt beknelde zenuwen te hebben in zijn polsen; verder onderzoek is nodig. Ze gaan er haast mee maken.

Een lauwe regen valt bij bakken uit de hemel. Zelfs de specht die weer en wind trotseert laat zich niet zien. Tot nu toe 1 sjekje gerookt vandaag waarover ik de pest heb. Ik wil er weer van af.

Die ene computer waaraan ik nu drie dagen gesleuteld heb, die eindelijk zonder haperen bleef werken, is vannacht zonder reden weer blijven hangen. Hartgrondig shit!

Me opgewonden over het gezeik dat gisteravond natuurlijk begon. Aanslag op ambassade. Of onze jongens teruggetrokken moeten worden? Blaas blaas blaas tot gigantische luchtballon. Resultaat: Gewichtigheid en Kamervragen.

Ongeacht of je voor of tegen uitzending was, de jongens zitten daar nu eenmaal en zijn bovendien beroeps, doen er goed werk en zijn mijlenver verwijderd van de beschoten ambassade. Als je de terroristen hun zin wil geven moet je de jongens vooral als een stel lafbekken naar huis terughalen.

Elke scheet wordt tegenwoordig 'kamervragen' bla bla bla. Krentjesgeneuzel terwijl de grote lijnen blijven liggen. De volksvertegenwoordigers vergeten waarom ze op hun bankjes zitten. We roepen met z'n allen ach en wee omdat er slecht wordt geregeerd, maar dit is meestal het gevolg van slechte oppositie. Welke oppositie? Ziet u oppositie dan?