
Oei, het is heftig buiten. De keukendeur ligt in de luwte, maar het is niet wijs om de hoek om te gaan waar regen en wind je zowat uit je schoenen slaan. De lange kegels van de Noorse sparren zeilen meters door de lucht. Her en der hoor je takken breken maar het is te donker om iets te zien. Alle dennenkruinen zwiepen kreunend onder het geweld. Hoop dat de spechtenpiek het houdt, en dat de grote douglas zo beleefd is om z'n lange armen aan zijn lijf te houden.
Hier ook stevig de wind tegen de luiken! Als die maar stevig vast blijven houden. 't Rammelt mij in iedergeval uit mijn slaap en dus bed...