India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Nest

Soms, in een verdrietige bui, zie ik alleen hoe de kaalslag in de buurt onstuitbaar oprukt. Hoe samen met oude bomen en dichte onderbegroeiingen die drastisch worden opgeschoond ook de vogels verdwijnen. Hoe meer wordt gekapt, hoe minder verband er overblijft. De wind heeft vrij spel gekregen om de rest als veertjes om te blazen.

Vanmorgen was ik een gelukkig mens. Als vanouds zat ik buiten samen met meisje merel, die ondertussen van haar bordje pikte, op de kist. Ze rekent me niet meer persoonlijk aan dat het dekkende struweel door de storm gesneuveld is.

De roodborst hief ondertussen op bescheiden afstand een parelende aubade aan. Wat een volume uit zo'n pingpongbal veren! Geen wonder dat hij na zo'n krachtsinspanning nodig weer moet eten. Terwijl boven ons hoofd mannetje specht zijn vrolijke tjiep liet horen, streek verderop de solitaire duif neer om zich te voeden met besjes uit de klimop. De hele club is weer compleet.

Toen klonk weer het onmiskenbare grrrt grrrt krrrt van eekje die zijn nagels in een boombast klauwt en hard naar boven rent. Het geeft een knisperend geluid dat ik goed heb leren kennen. Hij is van de spar naast mijn werkkamer kennelijk verhuisd naar een oude den langs de vijver waarop wij vanuit de zitkamer onbelemmerd zicht hebben. De laatste dagen klimt hij geregeld met volle bek die den in, en met lege bek er weer uit.

Gezeten op mijn kist zie ik hem ineens uit die den komen, het bruggetje van de vijver over, langs het randje van de poel, over de paddenburcht mijn richting uitdeinen. Hij nadert nogal dicht, ziet me, schrikt nauwelijks maar verlegt zijn koers. Via een omtrekkende beweging bereikt hij de hoge eik naast het huis, klimt erin en gaat toilet zitten maken. Ik vraag mij af wat hij daar te halen heeft en ga naar binnen.

Door het raam zie ik hoe hij vanuit de eik zijn zinnen heeft gezet op de levensboom waarin wij de witte regen hebben laten woekeren. Hier moet ik het mijne van weten. Verrekijkertje erbij. Hij wringt zich in malle bochten om de dradige reepjes bast van de stam te rukken. Hij verzamelt een hele bek vol. Met behendige handjes fatsoeneert hij de kunstsnor om vervolgens koers te zetten naar de den bij de vijver. Pal onder onze ogen, in onze directe nabijheid, bouwt hij een nest!


elisa op 10 februari 2004 om 10:35 uur

elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte