Verleiding

Aan de klauwen des duivels ontsnapt want ik had hem al gerold. Om even met 1 trek te proeven hoe smerig het is. Al na enkele dagen smaakt de eerste als muffe textiel wat erg opwindend is. Maar ik vond dit gelukkig zonde van mezelf.

Dan maar met een mond vol pepermunt buiten naar de vogels kijken. Gaat eigenlijk net zo goed. De reiger laat zich er niet door weerhouden met zijn lange neb in mijn water te roeren en vlucht zich een ongeluk als hij me ziet. Rechtstandig naar boven en dan met brede slagen tussen de boomtoppen weg.
De solitaire houtduif die ondertussen 'Dagmeid' als roepnaam heeft gekregen graast het veldje bij de vijver af waar het jonge onkruid als spinazie opschiet.

Komt mijn lief bezorgd buiten maar hij klaart op als hij ziet dat ik met lege handen en schone longen sta. Ik rook niet, zeg ik ten overvloede, alsof hij dat als ex-verslaafde niet meteen zou ruiken. Op dat moment was ik trots de verleiding te hebben weerstaan, maar nu zou ik er als beloning best wel eentje willen.