India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Verknipt

Het leven doet niet wat ik wil. Punt. Ik kan heftig terugverlangen naar de ontruiming van B, waar ik, samen met mijn zus, de rotzooi zo uit het zolderraam naar beneden kon kwakken. Het was verrukkelijk en het ging steeds vlotter. Een eind verderop stond een container waar het spul in moest. Fluitje van een cent.

Maar nu. Ik popel om te ruimen. Bergen vol snuisterijen die zichzelf hebben overleefd. Gekocht, gekregen, vergaard in lang vervlogen tijden, van mams en paps, van tante me zus en me zo, bewaarspullen, ik-zal-nog-wel-zien spullen, misschien-nog-ooit-nodig spullen, zo-handig-voor-later spullen en het-heeft-wat-gekost materiaal. Alles weggestouwd in dozen en doosjes, op planken, in hoeken en gaten. Nu wil ik eraf.

Het leven doet niet wat ik wil, want we hebben boven niet overal openklapramen. Bovendien geen gras rond het huis maar paden van beton waarop alles in duizend scherven uiteen zal spatten. Twintig doosjes open, pffff, en weer dicht. Neem nou alleen al die allegaartjes van gemixte veters, veiligheidsspelden, knopen, met truien meegeleverde kaartjes stopwol, stopeieren van vroeger thuis (onderhand antiek!), spijkers, punaises, tangen, knopen, alles doospekt met ouderwetse dubbeltjes, kwartjes en sleutels waarvan ik de herkomst niet meer weet.

Aan mijn lief heb ik niks. Weet je hoe die opruimt? Die neemt een soortgelijke doos met chaos, kiept hem om, neemt een verse schoenendoos, schuift de boel er weer in, en stapelt de nieuwe doos dan vakkundig en zonder etiketje (tja, wat moet je daar ook opschrijven?) tussen een hele verzameling soortgelijke dozen. Ik weet niet wat hij daarbij denkt. Waarschijnlijk kwijt is kwijt, maar toch niet weggegooid.

Ik word dus een beetje gek en chaotisch, verdrietig en moe tegelijk.

elisa op 03 maart 2004 om 15:17 uur

Dit is gezegd

els zei op 03 maart 2004 23:12

Dit klinkt mij akelig bekend in de oren.Mijn blinde ega is een uitkomst in dit soort gevallen.Haalt dozen leeg en zegt bij elk voorwerp: heb je dit het laatste jaar nog gebruikt? Nee? Weg ermee.Geen last van emotionele binding en zo. En ik ben te murw om te protesteren. Maar...antieke stopeieren zijn waarschijnlijk veel waard, hoor! Kun je na het opruimen leuk van uit eten!



Els E. zei op 04 maart 2004 16:41

Heel herkenbaar! Ook het machteloze gevoel dat die chaos niet te keren is. Daarnaast "beheert" mijn echtgenoot een schuur: ik heb het opgegeven daar te willen opruimen. Als je daar binnenkomt zou je subiet in een depressie schieten. Al gedreigd foto'a ervan op internet te publiceren.
Maar dan troost ik me weer met de gedachte aan Franse rommelboerderijtjes met blije mensen die temidden van de troep relaxt hun wijntjes drinken. Elisa: echt keurig opgeruimd zal wel ook niet bij ons passen. Al die boel hoort bij je en misschien moeten we ons erbij neerleggen dat wie dán leeft wel zal zorgen....




Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte