
Om half twaalf zeg ik als grap nog tegen lief: even de lunch voor de eken klaarmaken. Gewoonlijk komen ze pas tegen enen, en het is pas half twaalf. Wij hebben honger en zetten ons aan tafel neer om een boterham te eten.
Daar huppelt eek1 uit het niets de plank op. Eerst bammetjes eten daarna met een nootje ervan door. Nog geen tien minuten later verschijnt hetzij eek1 voor de tweede keer, hetzij een nieuwe makker aan de horizon. Hij eet met smaak een flinke portie brood, kent feilloos de plek, neemt de tweede noot mee.
Daarna verschijnt Fiepje die ik nu wel herken. Het eerste wat ze doet is naar haar nootje zoeken. Weg noot, sodeju. Ze klimt tegen het raam op, roept ons tot de orde, waarna ze teleurgesteld haar portie bammetjes begint te eten.
Dat worden morgen dus drie nootjes verstoppen onder de peulen.
elisa op 13 maart 2004 om 13:01 uur