
Voor onszelf moet ik dit fotoboek bijhouden want later zal ik misschien niet meer op mijn herinnering vertrouwen. De foto's hebben zwaar te lijden van spiegelingen in de ruit. Niettemin is goed te zien hoe nummer2 de tweede noot meeneemt die naast het kratje onder de peulen verstopt ligt. Die peulen komen van de witte regen en liggen daar na te rijpen.

Beide noten zijn al weg als Fiep arriveert. Terwijl ze gewoonlijk eerst gaat eten (de logische volgorde) keert ze na twee teleurstellingen vandaag de zaken om. Eerst kijken of er een noot ligt. Ze zoekt wel driemaal onder de peulen, achter en in het kratje, maar de anderen zijn haar opnieuw te snel af geweest.

Haar hele houding drukt verslagenheid uit met die hangende staart en ze werpt ons, door het raam naar haar kijkend, verwijtende blikken toe. Ik heb diep medelijden maar een nootje brengen lukt niet. Zodra ze de deur hoort opengaan rent ze weg. Ik leg speciaal voor haar een noot op het bordje maar ze komt niet terug. Dit is ons al eerder opgevallen. Ze komen eens per dag, en altijd rond dezelfde tijd. Voer voor biologen.
Voer voor Midas Dekkers: onze bioloog des vaderlands. :-)