
Dankbaar dat de verandering van de laatste jaren haar zijn ontgaan want een agressieve maatschappij zou ze hebben verfoeid. Ze mocht, om met Willem Oltmans te spreken, gehuld gaan in japonnen van V en D, maar ze was en bleef dame. Haar sobere levensstijl was roerend. De rijkste vrouw ter wereld hechtte geen waarde aan uiterlijkheden. De nieuwe rijken aan wie wij ons massaal vergapen zouden willen dat ze zich deze allure konden kopen.
Het is nauwelijks een halve eeuw geleden dat het normaal werd gevonden dat vorstin en prinsessen zich in een hoofddoekje hulden. Wat zeuren we toch. Juffrouw Ali met tolerantie nul, de diplomatie van een stier en de wijsheid in pacht alsof ze die heeft uitgevonden, zou de mildheid en diplomatie van een Juliana eens moeten bestuderen.
We mochten de gelukkige olifant van binnen bekijken op tv. Ik voelde me ongemakkelijk want het gaat mij niet aan hoe zij van het hof hun intimiteit beleven. Zo vond ik ook de klerikalen die gisteravond fijntjes uit de doeken deden hoe de vorstin naar geloof zocht nogal ongepast in hun openhartigheid elkaar de loef af te steken. Niets persoonlijker dan zoeken naar eigen levenswandel. Geen grotere schending van vertrouwen dan wanneer geestelijk adviseurs daarover gewichtig gaan vertellen. Terwijl je amper koud bent en nog boven de grond staat. Amen.
elisa op 22 maart 2004 om 13:15 uur