Het ballet der motoren

Ook zo genoten van dat ballet van 17 marechaussees op hun blauwe motoren? Alsof zij met zijn zeventienen één voertuig vormden dat soepeltjes overhelde naar links of naar rechts, bijna stilstond, zachtjes optrok in strakke lijnen. Door strakke gezichten bemand.

Martin Bril beschreef het vanmorgen prachtig in de Volkskrant onder het kopje "Geluid".

[...] Een minuut later draaide het motorescorte van de marechaussee het pleintje op. De mannen zagen er prachtig uit, in hun feestelijke uniformen, en hun motoren blonken in het matte zonnetje. Wat vooral opviel was het geluid dat ze maakten.
De banden fluisterend.
De motoren brommend.
Ze klonken alsof ze die ochtend, of daags tevoren, in de werplaats allemaal op elkaar af waren gestemd, samen vormden ze één ruisend geluid van zuigers en cilinders - een knallende uitlaat of een motor in een andere versnelling, met een ander toerental, zou het totaal hebben bedorven.
De colonne draaide het hek voor het paleis door en kwam in een hoek van de binnenplaats tot stilstand. De mannen zwaaiden van hun fietsen, zoals huzaren van hun paarden, en gingen in de houding staan.
Stilte.
[...]