Fiep heef jongen

Fotograferen lukt nog niet want ze zijn rap als water en speels als apen. Voor mijn neus wordt show gegeven. In de spar naast mijn werkplek, waar ik wel een nest vermoedde maar het niet kon vinden, moet de kraamkamer zijn geweest.

Eerst zat Fiep net voor mijn raam, zoals ze vaker doet en naar binnen gluurt, maar ze is broodmager geworden. Ze zet koers naar het terras. Dan zie ik in een boompje, een meter of zes van me vandaan eekhoorntjesleven. Verrek, het zijn er twee, nee drie, toch twee? Of drie? Terwijl Fiep zelf - zeker weten - net is weggehold. De kleintjes dartelen rond in een boom die met de voet in de rhodo's wortelt. Bij onraad schieten ze omlaag het blad in. Twee? Nee drie? Verdraaid, ik weet het nog niet zeker.

Ze bungelen, buitelen, springen, rachen, zitten elkaar na. Het is één groot feest van de wereld en eigen grenzen verkennen.