Breekijzer

Veel Friesland gezien afgelopen dagen, maar niet meer de wijdse weiden vol vogels. Nog maar een enkele kievit, scholekster, grutto zien scheren, zelfs op de plek waar horen en zien je vroeger verging. Daarentegen veel wegen, auto's, windmolens, nieuwbouw en industrie tegengekomen.

Maar ik ging niet voor de natuur. Ik ging voor de sjiek. Reisde met een goedgevuld valies omdat ik in vol ornaat was uitgenodigd voor een bijzonder festijn, in een bijzondere State, met een bijzonder gezelschap voor een bijzondere gelegenheid. Ik had me goed geprepareerd, veel gestreken en ingepakt.

Gelukkig dat ik na aankomst in het hotel alle kreukbare spullen had uitgehangen en mijn toilettas gebruikt. Daarna had ik mijn oude koffer weer dichtgeklapt en in een hoek geschoven. Daar kon het vervolgens blijven staan want hoe ik ook probeerde, het cijferslot wilde niet meer open.

Het programma was dermate goed gevuld dat er geen tijd was om tussendoor een breekijzer te kopen en geen van de andere genodigden had er een bij zich. We bezochten alleen maar dorpen waar nog geen panty's gekocht konden worden, laat staan nette schoenen.

Zo zat ik 's avonds aan, in een beeldschone antieke entourage vol kroonluchters met brandende kaarsen, dames in avondrobes, met onbekousde benen in mijn driekwart lange rok en platte schoenen die niet kleurden, zonder tasje, make-up of byjoux omdat alles in die verdraaide koffer lag besloten.

En wat nog het ergste was? Het kon me niet veel schelen. De eerste vijf minuten waren wat genant, maar daarna ben ik mijn ongemak volslagen vergeten.