India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Volharding

Pa merel hipte met een bek vol wormen nerveus over het dak van de schuur heen en weer, pal naast de bamboe waar het nest was. Vreemd. Daar moest ik het mijne van hebben. Niet moeilijk, want het houten hok vormt een perfecte klankkast. Luid en duidelijk zat daar een kind te krijsen dat daar gisteravond per abuis was ingesloten. Met het jong klonk gelukkig niks mis.

Er hippen wel vaker dwaalgasten binnen. 't Is een bedrieglijk hok want opzij zit een raam dat ze, met nare gevolgen, voor uitgang kunnen verslijten. We weten ondertussen dat je eerst aan de buitenkant een tafellaken voor het raam moet hangen voordat je de deur openzet.

Vanuit de keuken hebben we toegekeken hoe eerst pa merel met volle bek de schuur in ging en er alleen weer uitkwam. Er volgde een reeks voederbeurten, beurtelings door pa en ma, die toen het jong voldoende had ontbeten, met haar verleidingskunst begon.

Kwikkend en buigend met vleugelgebaartjes en zoetgevooisde keelgeluidjes hipte ze telkens naar de drempel en weer enige meters meter achteruit. Aanvankelijk zonder succes, waarna ze terugging naar haar andere jongen in het vrije veld, om na een minuut of tien voor een herhaalde poging terug te keren.

Had ze het jong eindelijk tot de drempel, stoof Beer langs het pad. Zij keek daar niet van op, maar de kleine vluchtte terug in het donker en zette een zielige keel op. Kon de hele lokmanoeuvre van voren af aan beginnen.

Eindelijk kwam dan het kleine ding schoksgewijs de drempel over. Een donkerbruin eitje dat plompverloren op de tegels bleef zitten alsof het niet bereid was nog één stap te verzetten. Het duurde nog minstens drie kwartier voordat ze hem veilig onder de hei had gekregen.

Wat een volharding!

elisa op 30 mei 2004 om 11:46 uur

elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte