Nachttrein

Met de herinnering aan Indiase slaaptreinen nog levendig in het geheugen hadden wij stiekem opgezien tegen de nachttrein die ons van Moskou naar St. Petersburg zou brengen. De Russische slaper was evenwel behoorlijk luxueus. Gescheiden coupés met vier bedden en kraakhelder linnengoed dat je voor een habbekrats kon huren. Er lagen zelfs matrasjes op de banken.

In elke wagon van de lange trein bleek een struise dame te huizen die de boel streng op orde hield, heet water opstookte voor koffie en thee en het sanitair geregeld sopte. Weinig ventilatie, dat wel, en weinig ramen die open konden maar verder niets anders op aan te merken dan dat het stikbenauwd was. In de winter zouden we wel anders piepen.

De trein voer als een bootje op glad water, gierde en bonkte niet, trok soepel op en remde voorzichtig. Om 24:00 uur scheepten we ons in Moskou in en om 08:00 uur reden we redelijk uitgeslapen (en gesterkt door een ontbijtdoosje waarin zelfs Kittekat) St. Petersburg binnen.

Iedereen van de groep had ondertussen op het vroege uur een kamer toebedeeld gekregen, maar wij vijven zouden moeten wachten tot 12 uur. Plotseling deed de streng ogende receptioniste alsnog een greep in het reserveringsbakje waarna ook wij naar boven mochten. Zaten de anderen aan de achterkant, wij troffen uitzicht op de Neva. De skyline van St. Petersburg was adembenemend en wisselde doorlopend van licht en kleur.