Verspild bloed en Basil

Voordat je uit St. Petersburg vertrekt moet je beslist een wandeling hebben gemaakt langs de kanalen, in welke buurt ook de bijzondere kerk staat van het verspilde bloed. Men zegt dat deze gebouwd is op de plek waar tsaar Alexander II een bom op zijn koninklijke koets kreeg en dat hij vrijwel geheel is gefinancierd door de koninklijke familie. Over de bouw deed men 25 jaar, in 1930 werd hij door de Bolsjewieken zwaar beschadigd en gesloten en de restauratie duurde vervolgens nog eens 30 jaar. In 1997 werd hij heropend. Hij wordt ook wel de kerk van de verrijzenis genoemd.

Vanbinnen en -buiten is deze opmerkelijk Russisch kerk versierd met vele mozaïeken, tot in alle nokken toe, terwijl de architect zelf geen Rus was. Hij nam de St. Basil kathedraal uit Moskou (gedeeltelijk) als voorbeeld die ik met de term suikertaart schromelijk tekort heb gedaan. Nu is die onlangs gerestaureerd waardoor de kleuren te nieuw zijn, terwijl het onderstuk nog achter groene doeken is verborgen.

Nadat iemand mij terecht had gewezen heb ik mijn foto's in grijstinten bestudeerd waardoor het kunstige metselwerk (uit 1555!) veel beter tot zijn recht komt. Deze link van de St. Basil toont behalve een foto'tje ook zijn plattegrond die ongelooflijk interessant is.

Terug naar St. Petersburg
Naamsveranderingen:
1703 - 1914: St. Petersburg
1914 - 1924: Petrograd
1924 - 1991: Leningrad
Vanaf 1991: St. Petersburg