India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







De achtste dag

Na het culturele geweld van Moskou en St. Petersburg - we hadden het gevoel al weken onderweg te zijn - brak op dag 8 het afscheid aan van W en G die (erg sneu voor iedereen) terug naar Holland moesten. H had op dat moment misschien ook liever terug gewild naar A-met-spruitje maar had achteraf geen spijt van zijn verlenging.

Tot dan hadden we niet of nauwelijks geweten waar Karelië lag, maar we voelden de behoefte om na het grootsteedse ook iets van het achterland te zien, zelfs als dit slechts een speldenprik zou zijn op Ruslands kaart die zich over 11 tijdszones uitstrekt en land dat 1/6 beslaat van de hele wereld.

karelia.gif

Na zeven zonovergoten dagen was het weer omgeslagen en de regen zou gedurende die dag alleen nog maar heviger worden. Een paar keer vroeg ik mij af waar ik in hemelsnaam heen ging. De enige troost was dat het groepje van zeven dat de reis vervolgde bijzonder prettig was, evenals gids en chauffeur.

St. Petersburg eenmaal achter ons, maakte menselijke stoffering al snel plaats voor de bekende Russische mix die zich over duizenden kilometers uitstrekt: spierwitte berken, vliegdennen, Noorse spar en lariks. Op onze route doorspekt van talloze meren en plassen, moerassen, waarlangs - zo nu en dan -groepjes simpele huisjes van hout die er in de regen nogal troosteloos en verlaten bijstonden. Ook hier de mondiale kwaal dat platteland verruild wordt voor de grote steden.

karelieklein.jpg

Klik voor vergroting

Behalve bij een tankstation - waar JW en ik een zweterig regenjack kochten - maakten we nergens een stop. Er waren langs de weg geen restaurants. Er stonden hoogstens, daar waar armoedige huisjes waren, mandjes met een paar aardappels, wortels of bessen langs de weg. De gids vertelde dat men in de Sovjettijd maximaal 600 vierkante meter eigen grond mocht hebben om voor eigen gebruik wat aardappels en groenten te verbouwen.

Nergens vee. Geen koeien of schapen. Zelfs geen geiten of kip. We vroegen ons af of wolven, vossen, marters en voor ons part beren in de ongerepte bossen hier debet aan waren. Of dat de grond te moerassig was om ranke pootjes te dragen. De gids vertelde dat vlees nog altijd werd gefokt in coöperatieven. Even later, om een bocht, lag inderdaad een zwaar omheinde ranch vol met slankbeuierde vleeskoeien.

We reden - nog altijd in de regen - in een ruk door naar het Alexandro Svirsky klooster, vlak voor het stadje Olonets.

elisa op 15 augustus 2004 om 15:08 uur

elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte