India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







De achtste dag (2)

Rond een uur of een, nog altijd onder een dreigende wolkenlucht, bereikten we het Alexandro-Swirsky kloostercomplex dat even voor Olonets lag en volop werd gerestaureerd. Een non-achtige gids, die onbarmhartig lang van stof was en geen medelij met ons had in de regen, nam ons eerst mee naar een kleine kapel waar aan de lange wand een icoon hing van de heilige maagd. Een stuk vloer onder haar beeltenis was met een houten hekje afgepaald omdat er zand lag.


swirsky1.jpg


Als er geen oude en jonge, armoedig geklede vrouwen waren geweest die - al kruizen slaand en prevelend - een zakje kwamen vullen met dit heilige zand, dan had ik geglimlacht, maar hun godsvertrouwen leek hun laatste strohalm naar een draaglijk leven.

swirskyrestauratie2.jpg


De macht van de kerk en de kracht van de hoofddoek (die van de Islam of die van de Orthodoxen, maakt het iets uit?) schoot het oneerbiedig door mijn hoofd toen we een kwartier later de kerk mochten betreden. Monniken en gehoofddoekte vrijwilligers aan het werk: vloeren dweilen, bloemen verversen, olielampen vullen, kaarsvet krabben, koper poetsen. De kerk oogde rijk zo niet machtig; de gelovigen arm en onderdanig. Gratis arbeidskrachten.

't Is makkelijk oordelen vanuit de luxe die wij zijn gewend.


swirskyfresco.jpg


Na uitleg over iconen en fresco's - kort geleden nog aangemerkt als oud en fraai maar nu sprankelend vernieuwd (en volgens de gelovigen zelf pas echt mooi) - mochten we nog steeds niet weg. We werden zonder weerwoord opzij gedirigeerd waar een monnik kwam aangesneld. Hij vertelde trots van hun Heilige wiens lichaam maar niet wilde vergaan. Hoewel de overledene al jaren dood was bleef hij genezende olie uit zijn voeten lekken. Of woorden van gelijke strekking.

Wij werden vriendelijk verzocht om beurtelings in de sarcofaag met de glazen deksel te gaan gluren. Niemand durfde neen te zeggen al werd dit toch wat gortig. In de met zijde beklede kist lag inderdaad een monnikspij waaruit extremiteiten staken die bij Madame Tussauds niet hadden misstaan, aldus deze ongelovige.

In stromende regen tegen drie uur het complex verlaten om rammelend in Olonets een lichte lunch te pakken: gebakken visje. We wisten toen nog niet dat over alle vlees en vis een ferme laag witte kaas werd gesmolten en dat een lichte maaltijd er voorlopig niet meer bij was.

De route naar Sortavala werd onder een dreigende hemel vervolgd.

elisa op 17 augustus 2004 om 17:54 uur

elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte