
Postbezorging dus. Al enige dagen vermoed ik dat ik klachten begin te krijgen omdat ik totaal geen post meer krijg maar vandaag weet ik het zeker. Vandaag is het de dag waarop de omroepgidsen en opiniebladen in de bus behoren te vallen. Hier echter niks.
Bel ik mijn postkantoor waar ze kribbig vragen of ik nou nòg niet weet dat postbezorging een andere dienst geworden is. Hoe moet ik dit weten als ik nooit klaag? Oke, krijg ik dus nummertje om heen te bellen: nulvijfachttweezesmaaldrie waar ik eerst vier minuut twintig door een ingeblikte juf aan de lijn wordt gehouden.
Nog geen post? Oh, maar u mag pas na vijf uur klagen want onze postbezorgers gaan tot later op pad tegenwoordig.
Ik vraag voorzichtig hoe lang "tegenwoordig" al aan de gang is en ze zegt: puh, al enkele maanden.
Ik merk vinnig op dat hier toch vorige week nog alles gewoon leek, maar ze vijlt rustig verder aan haar nagels. Zo zie ik haar voor me. Ze herhaalt vinnig dat er nu eenmaal al enige tijd veranderingen zijn en dat het niet vanzelfsprekend is dat ik post in de morgen ontvang.
Kan ik wel klagen als er helemaal niks komt vandaag? vraag ik nog voorzichtig.
U doet maar, zegt ze, maar niet voor vijf uur.
Rond die tijd zullen haar nagels vast wel droog zijn.
Lang leve de privatisering, post en verder ongemak.
elisa op 02 september 2004 om 15:12 uur