India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Kaper

Om 08:15 vanmorgen staat de kurketrekkerhazelaar verdacht te dansen. Temeer daar er geen zuchtje wind is. Slaperig blijf ik even kijken. Daar huppelt Fiep van hazelaar naar varens om haar buit in te graven en weer terug. Ze vlucht weg en hoog de sparren in als ze de keukendeur hoort waardoor Beer wordt buitengelaten.

Ik hang nog rond in de buurt van het raam als ik uit mijn ooghoeken een rode bontjas naar de hazelaar zie schieten. Huh? 't Kan Fiep toch niet wezen want die is net vertrokken. Dit is een kaper op de kust. Of haar vrijer. Of een jong.

Ineens vlucht hij weg, de noordse spar in waar hij als en reuzenvleermuis met gespreide armen en benen blijft hangen in een jasje dat glimt als een kastanje en met een staart om jaloers op te zijn. Hij merkt niet dat ik hem zie want concentreert zich op ander geluid. Hij schuift wat naar links op zijn boomstam alsof hij zich verbergt voor iemand die achter de boom voorbij loopt. En verdraaid, daar huppelt mijn aandoenlijke Fiep met een staart die heel wat veren heeft gelaten en met zilver in haar rode haren.

Zij heeft niet gemerkt dat er gezelschap is en hij wil niet door haar worden betrapt. Zo staan de zaken als ik naar beneden ga, naar buiten, naar de hazelaar waar iemand met volle staart heel hard wegrent, de noordse spar in en daar, duidelijk in mijn zicht, op een tak blijft zitten keffen. Alsof hij mij de huid vol scheldt dat ik ben komen storen. Hij is niet groot. Zijn bef en buik zijn stralend wit. Jeudig wit misschien? De tijd zal het wel leren.

elisa op 11 september 2004 om 22:37 uur

elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte